Χρήστος Κελλάρης - Ποιήματα & Stories

Ελάχιστα λόγια για τον ιστότοπο..

Ο Χρήστος Κελλάρης γεννήθηκε το Μάη του 1984 στη Θεσσαλονίκη και είναι Πολιτικός Μηχανικός. Δεν ζει εκεί. Αρχίζει να ασχολείται με την ποίηση και την λογοτεχνία στην ηλικία των 17 από ένα λάθος.

Το 2006 ξεκίνησε την πρώτη του ποιητική απόπειρα. Πρόκειται για μία συλλογή που απαρτίζεται από αρκετά ποιήματα, και έχει τίτλο: «Μια γουλιά ακόμα».

Το 2007 δημιουργεί τον πρώτο του προσωπικό ηλεκτρονικό χώρο στη διεύθυνση http://Kellaris.Blogspot.Com με σκοπό να αναρτήσει μερικές από τις σκέψεις του..

Γράφει αραιά και που και δεν επιθυμεί να γίνει γνωστός.

Σας ευχαριστεί για την επίσκεψή σας.

«Μια γουλιά ακόμα»

«Μια γουλιά ακόμα»
Το εξώφυλλο της συλλογής

Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2008

ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΗ


ΠΙΟΤΡ ΚΡΟΠΟΤΚΙΝ
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ
Εκδόσεις: ΝΗΣΙΔΕΣ Σελίδες: 289

Περιγραφή: Αυτοβιογραφία ενός πρίγκηπος-επαναστάτου: Με αυτό τον τίτλο δημοσιεύτηκε στα ελληνικά, το 1930, η μετάφραση του πρώτου μέρους του ανά χείρας βιβλίου.
Το βιβλίο αυτό το Πετρ Κροπότκιν (1842-1921) πρωτοεκδόθηκε στα αγγλικά το 1899. Τρία χρόνια μετά, μεταφράστηκε στα ρωσικά αλλά εκδόθηκε στο Λονδίνο, εξ αιτίας της τσαρικής λογοκρισίας. Στον πρόλογό του στη ρωσική έκδοση του 1902, ο συγγραφέας γράφει:
"Άρχισα να γράφω το βιβλίο μου φυσικά στα ρωσικά. Το πρώτο μέρος, Παιδικά χρόνια, είχε ήδη γραφεί όταν πήγα στην Αμερική το φθινόπωρο του 1897. Στην Αμερική, γνωρίστηκα με τον συμπαθέστατο Ουόλτερ Πέιτζ, που εξέδιδε το περιοδικό Atlantic Monthly. Αυτός με έπεισε να συνεχίσω να γράφω, να ολοκληρώσω το βιβλίο και να το δημοσιεύσω σε συνέχειες στο περιοδικό του"
Ο Κροπότκιν έγραφε τα κεφάλαια στα αγγλικά, για να δημοσιευτούν στο περιοδικό, αλλά έγραφε το κάθε κομμάτι και στα ρωσικά, για να έχει ακέραιο το κείμενο και στις δύο γλώσσες. Αλλά αυτό απαιτούσε χρόνο, που δεν του περίσσευε, κι έτσι ολοκλήρωσε μόνο το αγγλικό κείμενο .



ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ
Εκδόσεις: ΥΨΙΛΟΝ Χρονολογία Εκδοσης: 1983
Σελίδες: 254

Περιγραφή: Οι ποιητές που παρουσιάζουμε εδώ, θεωρούνται από πολλούς σαν οι πιο σημαντικοί από τους σύγχρονους αμερικάνους. Φωνές τόσο διαφορετικές μεταξύ τους, όπως της Σύλβια Πλαθ και του Γκρέκορυ Κόρσο, μαρτυρούν μια ποίηση που καθρεφτίζει το αδιέξοδο του αμερικάνικου τρόπου ζωής, τη συνειδητοποίηση ενός εφιάλτη που με τέτοια ένταση κορυφώθηκε στο Βιετνάμ. Αλλά δίπλα σ' αυτόν τον εφιάλτη, υπάρχει ένας μοναδικός μύθος: το αμερικάνικο όνειρο. Ένας μύθος που συμβολίζει τη λαχτάρα για πραγματική ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη που δεν μένει μόνο στο χαρτί. "Αχ! να 'σπαζα τα δεσμά" λέει ο R. Lowell που είναι ίσως η πιο αξιόλογη παρουσία εδώ. Και η κραυγή αυτή διαπερνά όλη την ανθολογία.

Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2008

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ



Σαν σήμερα, πριν από έναν ολόκληρο χρόνο δημιούργησα αυτόν τον χώρο με σκοπό να φιλοξενήσω μερικά από τα ποιήματά μου. Οι υποχρεώσεις μπορεί να αυξηθήκαν, και κάποια πράγματα να βρήκαν επιτέλους τον δρόμο τους, μα το μεράκι και η διάθεση για δημιουργία παραμένουν ως είχαν.
Σας ευχαριστώ για ακόμα μια φορά μέσα από τη καρδία μου για τις επισκέψεις και τα μηνύματά σας.
Η κριτική, και γενικότερα η επικοινωνία μαζί σας μου είναι πλέον απαραίτητη!
Είναι μια σημαντική παρότρυνση στη συνέχιση των λογοτεχνικών μου προσπαθειών…

Φιλικά, Χρήστος Κελλάρης.

«ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΧΘΕΣ»



Στην απόληξη της νύχτας μιας 29ης Μαΐου,
καπνίζω το τελευταίο αφιερωμένο τσιγάρο μου στο ‘99.
Το καταφύγιο στα βάθη του χρόνου είναι και πάλι ανοιχτό.
Κάτω απ’ το νυχτερινό ίσκιο των φυλλοβόλων
μια ακόμα καρδιά λιώνει αργά μαζί με τη δική μου,
ψυχορραγώντας απ’ τα λάθη του παρελθόντος.
Σκόρπια μπουκάλια, φύλλα,
κατάλοιπα ανεκπλήρωτων ερώτων,
υποσχέσεις χαραγμένες βαθιά στα θορυβώδη δέντρα
που στο θρόισμά τους σπέρνουν σεισμούς
στον ειρμό των ποιητών του χώρου.
Κάποιοι βαφτίζουνε δειλία την ευαισθησία ενός σύγχρονου αστού.
Κάποιοι άλλοι, λιγότερο ηλίθιοι, ξεπερνούν τον εαυτό τους προσπαθώντας∙
και στο τέλος μένουνε με τη προσπάθεια.
Ξεπουλιόμαστε φτηνά...
Πρόσωπα του χθες, ίσως και παλιότερα,
σπέρνουνε εικόνες και αναμνήσεις δίχως τέλος
μπροστά στο κουρασμένο μου δέρμα.
Μοιάζουν άνθρωποι τελείως διαφορετικοί,
ακίνδυνοι στην αγκαλιά του κυβερνοχώρου…
Οι χθεσινοί κατακριτές που δε με γνώρισαν ποτέ,
βρίσκονται όλοι εκεί...
Μάιος 2008

ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΗ...


ΒΡΩΜΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ – CHARLES BUKOWSKI
Εκδόσεις: ΑΠΟΠΕΙΡΑ, Σελίδες: 95

Περιγραφή: "Λος Άτζελες: τα σκοτεινά μπαρ, οι μοναχικές νύχτες, οι παράξενοι έρωτες της μεγαλούπολης.
Κάθονταν και ρουφούσαν τα ποτά τους. Απ΄έξω ακουγόταν ο θόρυβος των αυτοκινήτων που ανεβοκατέβαιναν τη λεωφόρο Χόλιγουντ.
Ο ήχος ήταν συνεχής σαν παλίρροια, σαν κύματα, σαν τον ωκεανό, κι ήταν στ' αλήθεια ωκεανός: εκεί έξω είχε καρχαρίες, μπαρακούντα, μέδουσες, χταπόδια, οστρακόδερμα, φάλαινες, μαλάκια, σφουγγάρια, δράκαινες και όλα τα παρόμοια. Μέσα βρίσκονταν σ' ένα απομονωμένο ενυδρείο."


ΤΟ ΚΤΙΣΜΑ – FRANZ KAFKA
Εκδόσεις: ΑΓΡΑ, Σελίδες: 72

Περιγραφή: Το διήγημα Το κτίσμα γράφεται κατά πάσα πιθανότητα τον χειμώνα του 1923/24,πρόκειται δηλαδή για ένα από τα τελευταία γραπτά του Φραντς Κάφκα. Η παρούσα έκδοση και μετάφραση διατηρεί τις μακριές προτάσεις του χειρογράφου και μαζί με αυτές τον λαβυρινθώδη χαρακτήρα της γραφής, στον οποίο οφείλεται σε μεγάλο βαθμό η γοητεία του κειμένου.

Απόσπασμα "Διαρρύθμισα το κτίσμα και δείχνει πετυχημένο. Από έξω δεν φαίνεται ουσιαστικά παρά μια μεγάλη τρύπα, η οποία όμως στην πραγματικότητα δεν οδηγεί πουθενά, ήδη μετά από λίγα βήματα συναντά κανείς φυσικό, αδιαπέραστο πέτρωμα, δεν θέλω να παινευτώ πως σχεδίασα την παραπλάνηση αυτή επίτηδες, δεν ήταν παρά το υπόλειμμα μιας από τις πολλές μάταιες απόπειρες οικοδόμησης, αλλά τελικά μου φάνηκε σκόπιμο να αφήσω τη μία αυτή τρύπα ανοιχτή. Φυσικά, κάποια τεχνάσματα είναι τόσο λεπτά που γίνονται παγίδα από μόνα τους, το γνωρίζω καλύτερα από τον οποιονδήποτε και είναι αναντίρρητα προκλητικό να προσελκύει κανείς την προσοχή στην πιθανότητα να υπάρχει εδώ κάτι άξιο έρευνας. Όμως με υποτιμά όποιος θεωρεί πως είμαι δειλός και πως κατασκευάζω το κτίσμα από δειλία και μόνο. Γύρω στα χίλια βήματα από την τρύπα αυτή βρίσκεται, καλυμμένη από ένα πλέγμα βρύων, η πραγματική είσοδος του κτίσματος"


«Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΤΗΣ ΗΣΥΧΙΑΣ»